|
| Titel |
|---|
| Kus ze niet vaarwel van Allison DuBois | | Geplaatst door |
|---|
| Titus Rivas | | Samenvatting |
|---|
| Recensie van Titus Rivas van het boek Kus ze niet vaarwel van medium Allison DuBois. | | Tekst |
|---|
Allison DuBois. Kus ze niet vaarwel. Utrecht: Bruna,
2005. ISBN 90-229-9147-4.
Recensie: Titus Rivas.
Het TV-kanaal
Net 5 zendt al enige tijd de serie Medium uit, een reeks over de
ervaringen van de paragnoste Allison DuBois die betrokken is bij
politiewerk rond vermissingen, verkrachtingen en moordzaken. De serie is
tot op zekere hoogte gebaseerd op het levensverhaal van DuBois dat vorige jaar
is verschenen bij Bruna.
Net als bijvoorbeeld Laurie Campbell of John Edward
is de auteur onderzocht door dr. Gary E. Schwartz van de Universiteit van
Arizona, die een voorwoord heeft geschreven voor dit boek. Helaas blijkt er
sinds de publicatie van de oorspronkelijke Engelse versie van haar autobiografie
een conflict te zijn ontstaan met Schwartz, dat wordt uitgevochten via hun
respectievelijke websites. DuBois beweert o.a. dat Schwartz financieel van
haar profiteerde, wat nogal onwaarschijnlijk lijkt als je kijkt naar de missie
die hij zich heeft gesteld. Op zijn beurt beschuldigt Schwartz DuBois er
onder meer van dat ze bepaalde dingen verkeerd voorstelt en zich niet aan
afspraken houdt. In ieder geval zijn dit soort onsmakelijke conflicten niet
bevorderlijk voor het imago van mediums, contacten met overledenen of
onderzoekers op dit gebied.
Nu was ik zelf al niet zo dol op de serie
Medium. Ook al is het acteerwerk best aardig, de houding die DuBois
tentoonspreidt tegenover de criminelen die ze helpt op te sporen,
getuigt bepaald niet van milde menslievendheid. Dit zien we terug in haar
boek: ze is erg blij als iemand de doodstraf krijgt (blz. 58-60) en beweert dat
sommige mensen, zoals Osama bin Laden, door en door slecht zijn (blz. 98). Bizar
genoeg contrasteert dit simplistische wereldbeeld ook nog met een
aansporing tot vergevensgezindheid elders in het boek (blz. 95).
Toch
biedt dit werk een interessant overzicht van de media-mieke ontwikkeling van
DuBois, die ook volgens Schwartz echt begaafd is. Jammer genoeg moeten we haar
verhalen dus wel met een korreltje zout nemen. Zo beweert ze bijvoorbeeld dat
haar dochter Ariel een verschijning zag van een man die zichzelf een 'genie'
noemde, wat overeenkwam met haar intelligente opa van vaderskant, die het
meisje nooit gekend had (blz. 71).
Ook doet Allison DuBois over het algemeen
verstandige uitspraken over de omgang met paranormale gaven en de ethische
code die men daarbij zou moeten hanteren. Ze waarschuwt bijvoorbeeld voor
vooroordelen of het doorgeven van schokkende informatie waar een client niets
mee kan. De auteur wijst bovendien op het bestaan van paragnostische
specialismen die samenhangen met iemands ervaringen of
interesses.
Deze recensie werd in het voorjaar van 2004 gepubliceerd in
Terugkeer, 15(1), blz. 26.
| |
| | | Gebruikte steekwoorden |
|---|
| spiritisme, adc, mediumschap, hiernamaals, overledenen, postume communicatie, medium, allison dubois |
printversie
 |
| auteur mailen |
| sluiten |
|
